zondag 10 december 2017

Spinners maken

Ik maak mijn eigen spinners.Je kunt wel stellen dat het een hobby binnen een hobby is geworden. Het kost wat extra tijd, maar je kunt een spinner zo maken als je hem zelf wilt hebben èn het geeft veel voldoening als je een snoek of baars vangt aan een eigen bouwsel.

Een tijdje geleden, tijdens de hengelsportverzamelaarsbeurs in Vught, kreeg ik van mede-Schreineriaan Rene een tweetal Colorado deep cup spinnerbladen om te proberen. Vandaag heb ik er spinnertjes van gemaakt, tezamen met spinners van twee gewone Colorado-bladen in dezelfde grootte om te vergelijken.


Hier is duidelijk het verschil te zien tussen een deep cup (links) en een gewoon Colorado spinnerblad (rechts). Dat het deep cup blad een gehamerd blad is en het gewone blad een gladde, maakt voor de vergelijking niets uit.

Ik heb van de gelegenheid gebruik gemaakt en tijdens het bouw-proces wat foto's gemaakt. Ik wilde altijd al eens laten zien op mijn blog hoe ik mijn spinners maak. Niet omdat ik vind dat ik het zo goed kan, alhoewel het een ieder vrij staat er wat van op te steken, maar omdat ik benieuwd ben naar de reacties en tips die anderen misschien hebben voor mij. Hieronder een fotoverslag.


Alle onderdelen liggen klaar. Stangetjes, kogeltjes, ruitertjes, spintube, haken met eerder gebonden vliegjes en natuurlijk de spinnerbladen, in dit geval in de maten 25mm en 30mm (ongeveer).
ik schuif altijd eerst een klein stukje krimpkous om het oogje van de spinstang en verhit het kort. Dit beschermt de scherpe randjes van het oog en voorkomt dat de lijn er achter blijft haken. Deze spinstangetjes kwamen met een voorgebogen oog, dus dat is handig!
Ik monteer het blad op het ruitertje en schuif het op de as. Daarna een kogeltje en een stukje spintube op de lengte van het blad.
Dit zijn eigenlijk de enige twee tangetjes die ik gebruik.
Ik buig een oogje om de haak aan te bevestigen.
De haak kan ik nu in het oogje hangen.
Daarna sluit ik het oog met een paar wikkelingen om de as. Je kunt hier ook kiezen voor een open speld-verbinding die gezekerd wordt door de spintube maar daar heb ik twee keer een slechte ervaring mee gehad... ik sluit dus nu altijd de verbinding.
De spintube kun je nu over de wikkelingen van het oog schuiven en de spinner is klaar!
Nu heb ik van beide maten een gewone versie en een deep cup versie om uit te proberen!

De spinners liggen klaar om uitgetest te worden. Ik heb begrepen van Rene dat de deep cup bladen langzamer te vissen zijn. In ieder geval is het materiaal klaar voor een uitgebreide vergelijking. Wordt vervolgd!

donderdag 7 december 2017

Ultralicht(e) snoeken

Eindelijk. Ik ga Peter Linzell (Struinen door de Polder) bezoeken voor een visdag. En vismaat Lolle gaat mee! Ik ken Peter nu een paar jaar, maar Lolle en Peter gaan al veel langer terug. Onderweg vertelde Lolle me dat ze elkaar "online" al zo'n 14 jaar kennen, maar elkaar nog nooit ontmoet hebben! Dat was dus een leuke eerste ontmoeting en direct aan de keukentafel tijdens de koffie werd er al gekletst over onze mooie hobby en andere belangrijke zaken alsof de heren elkaar elke week zagen.

Peter raadde ons vantevoren al aan om ultralicht materiaal mee te nemen omdat we zouden vissen in beschutte, ondiepe watertjes bij hem in de buurt. Ik nam de driegrammer Floret mee, Lolle de Titanium viergrammer en Peter de Grafiet vijfgrammer. Stuk voor stuk juweeltjes van hengels en natuurlijk allemaal Fair Play.


Ultralichte juweeltjes. VLNR de driegrammer Floret, de Grafiet vijfgrammer en de Titanium viergrammer
De eerste!
Ik ving al snel de eerste snoek, voorafgaand aan een spectaculaire aanbeet die goed te volgen was in het ondiepe en glasheldere water. Prachtig om te zien hoe de snoek vanuit zijn hinderlaag tussen het riet vandaan schoot om het minispinnertje te grazen te nemen. Er zaten enkele bloedzuigers op het snoekenlichaam, wat aangaf dat de snoeken wel "vast" hebben gelegen de afgelopen tijd. Ook Lolle en Peter vingen na een tijdje hun eerste exemplaar. Er werd zelfs een enkele baars gevangen!


Baars!

Een snoek voor Lolle

Ultralicht vissen is fun!

Een snoek voor Peter

En nog maar eens eentje voor mij

Op onze ultralichte hengeltjes en dunne lijntjes was elke dril weer leuk en vooral elke aanbeet. Wat zijn die rakkers fel! Ondanks dat de meeste snoekjes bijna net zo ultralicht waren als onze hengeltjes, hebben we ons prima vermaakt. Toch was het soms moeilijk om de vissen te haken. Veel snoek reageerde vandaag meer agressief op de spinner dan hongerig. Het lijkt op verdediging van het territorium; we konden soms duidelijk in het water zien dat een snoek met de bek dicht een spinner volgde en er zelfs tegenaan stootte. Ook het observeren van dit gedrag hoort bij het vissen. Het observeren van vismaten die elkaars vissen scheppen, onthaken en op de foto zetten eveneens. Om van te genieten!


Vismaten!
In het laatste halfuurtje van onze visdag haakte ik de snoek van de dag, een mooie 60-er aan de Floret. Het was in een wat breder en dieper gedeelte en ik zag de snoek omhoog komen in het heldere water om de kleine spinner te komen halen. BAM! Een korte dril en de snoek kon worden geschept. Geen probleem voor de Floret en 12/00 nylon.

Drillen, landen,...
...en poseren!
Het was fijn vissen en vangen in opperbest gezelschap. Er is wat afgeouwehoerd over Fair Play, ultralicht vissen, spinnertjes, lijnen en snoeken. Er is besloten dat visdagen zoals deze unaniem over gouden randjes beschikken en dienen te worden ingelijst. Er is overeenstemming bereikt over een herhaling. En er zijn handen geschud in de wetenschap dat we elkaar nog eens weer zien. Bedankt, Peter en Lolle!

vrijdag 3 november 2017

Penn-middag

Degene die zich na het lezen van de titel warm maakt voor een smeuïg verhaal over penvissen op karper, komt bedrogen uit. Nee, ik kon het niet laten afgelopen woensdag mijn nieuwe spinmolentje, de Penn Conflict II (model 1000) uit te proberen. Na eerdere slechte ervaringen met lichte Shimano spinmolentjes, koos ik uiteindelijk voor de aanschaf van de spliksplinternieuwe Conflict II van het vertrouwde merk Penn. De oude versie bevalt mij goed maar is met 222 gram voor de maat 1000 nèt iets te zwaar voor de allerlichtste spinhengeltjes. De nieuwe Conflict maat 1000 weegt maar 179 gram. Ik voorzag de molen van verse 12/00 Caperlan nylon en tuigde de 3-grams Fair Play Floret op met een 25mm Rafale spinnertje. Wat is dat een mooie combi; perfect in balans in alle opzichten!



De nieuwe Penn Conflict II 1000 op de Fair Play Floret

Ik kon al na 5 minuten vissen de combinatie flink op de proef stellen, want een grote snoek had het kleine spinnertje vol geslikt en begon langzaamaan te beseffen dat hij (zij) een vergissing had gemaakt. Heel beheerst, maar met telkens weer flinke uithalen, gaf de snoek blijk van een groot uithodingsvermogen en pas minuten later kon ik de snoek landen. Wat een mooie vangst, en wat had het molentje perfect gepresteerd in combinatie met de Floret. Helemaal tevreden! Alweer had ik geen meetlint bij de hand maar later nameten gaf aan dat de snoek ruim 80 cm was.


Wow, een 80-er op de driegrammer!

De snoeken bleken echt los. ik ving vrij snel achter elkaar nog vier andere exemplaren tussen de 35 en 55 cm. Prima partijen voor de driegrammer en het drilplezier was er niet minder om. Zelfs de drie baarsjes die ik tussendoor ving gaven me een glimlach op mijn gezicht. Die ene snoek die tot twee keer toe losschoot nam ik voor lief.

Toen het eind van de geplande twee uurtjes vissen in zicht kwam, ving ik nòg een flinke snoek, net zoals de vorige ook dik 80 cm maar veel vetter. Dit exemplaar was wat wilder en trok de hele trukendoos open om het spinnertje, keurig weerhaakloos gehaakt midden in de bovenlip, kwijt te raken. Dat lukte niet en ik kon deze snoek ook landen.


...en nòg één!

Uitermate tevreden in alle opzichten reed ik naar huis. Dit was zo'n dag waarop alles klopte. 

zondag 29 oktober 2017

Krek, dat is't!

Afgelopen zaterdag bezocht ik samen met vismaat Luitsen de hengelsport verzamelaarsbeurs in Vught. Inmiddels een klassieke reservering in de agenda. Niet alleen omdat er veel klassieke en modernere hengelspulletjes te krijgen zijn maar ook omdat er veel Schreinerianen komen; dat rare clubje mannen die allemaal een voorliefde hebben voor het vissen met Fair Play hengels en aanverwante artikelen.

Het is altijd weer een goede gelegenheid om de clubleden uit het hele land (en zelfs daarbuiten) de hand te schudden en om een activiteit te ontplooien die in clubtaal "slap ouwehoeren" (afk. Slap O-H-en) wordt genoemd. Een zeer aangename bezigheid die kennisverrijkend en verbroederend werkt.

Ik was eigenlijk voornamelijk voor bovengenoemde activiteit naar Vught gekomen. Maar eigenlijk al direct in het begin tijdens ons eerste kopje koffie zag ik op een aangrenzende tafel een ongebruikt exemplaar van de legendarische CrAck 100S molen (de latere versie van de LuXor Special) liggen. Het is de oerversie van de moderne spinmolen, de molen waar Jan Schreiner zelf ook mee viste. Ik heb meestal een voorkeur voor de modernere molens, zoals de Penn Battle en Conflict molens waarmee ik veel vis, maar dit juweeltje mocht niet in mijn verzameling ontbreken. Krek, dat is't! Na een schappelijke prijs te zijn overeengekomen, kon ik de molen verhuizen naar Groningen. Blij mee!

CrAck 100S, met ondiepe en diepe spoel

Krek, dat is't!

Geleverd in 1977 door Hengelsport Willem in Amsterdam

Rest voor mij alleen nog de vraag of ik de molen in zijn nieuwe staat laat of dat ik er daadwerkelijk ook mee ga vissen.

woensdag 4 oktober 2017

Baarzen en snoeken

Het is weer zover! De periode voor het vissen met kunstaas is alweer in volle gang. Althans voor mij; sommigen blijven penvissen op karper terwijl een ander zich alweer klaarmaakt voor de wintervoorn die zich binnenkort op beschutte plekken gaat verzamelen.Ik heb kortgeleden nog met vismaat Lolle de karpers aan de schubben proberen te komen met de swingtiphengel. Het waren een paar gezellige uurtjes maar de karpers lieten zich moeizaam vangen en Lolle wist uiteindelijk één karpertje aan de kant te brengen.

Ik ben dus alweer volop met kunstaas in de weer. Niet alleen aan het water maar ook thuis, waar allerhande onderdeeltjes besteld worden en in elkaar geprutst tot een uitdagende en hopelijk vangende spinner, streamer of lepel. Je kon al lezen dat ik al eens met de ultralichte hengeltjes, de Rapier en de Floret op stap was geweest en leuk baars(jes) ving. Ook de acht- en de tien-grammer gingen eens mee op struintocht maar met de snoeken wilde het nog maar matig lukken. Volgers, missers en lossers waren een paar keer mijn deel; het ging nog niet helemaal lekker. Baars daarentegen liet zich eigenlijk overal wel vangen.

Ik besloot om maar eens de Fair Play Cobold vijfgrammer in te zetten. Nog steeds ultralicht maar met het oog op de weersomstandigheden (wind), met de wetenschap dat de baars het nog steeds leuk doet èn met de wens nog eens een leuke snoek te vangen, leek het mij een gewogen keuze. Een 16/00 lijn en een klein molentje completeerde de uitrusting. In een water even buiten Groningen ving ik de eerste baarzen op een spinnertje. Het messing blad van de spinner was al wat aangeslagen en dof door eerder gebruik maar ik gaf hem nog wat extra zwarte strepen met een watervaste stift omdat het water hier werkelijk glashelder was en de zon ook nog eens scheen. Een glimmend spinnerblad is in dat geval wat al te fel en schitterend en heeft meer een schrikeffect dan dat het de vis tot aanbijten verleidt. Een stuk of zeven baarzen waren mijn deel!


Baars!

De wind trok steeds meer aan en ik besloot in de luwte van de stad mijn heil te zoeken. Hier was het water weer een stuk troebeler en ik zette hier een mooi nikkel spinnertje met een gehamerd blad in. De baarsjes waren hier alleen een stuk minder actief, maar ik kon na een tijdje vissen een hele mooie snoek haken die na een flinke dril met het vijfgrammertje geland kon worden. Het meetlint zat nog in mijn karper-tas maar bij nameten aan de hand van de foto bleek de snoek zo'n 88cm te meten!


88 cm aan de vijfgrammer!

Het spinnertje bleek niet geheel ongehavend uit de strijd te komen. Zowel door de snoek als door mijn onthaak-kunsten (de haak, overigens weerhaakloos, zat vrij diep in een hard gedeelte van de snoekenbek) was het spinnertje flink verbogen.


...aan vervanging toe...

Ik ving met een nieuw exemplaar van hetzelfde type spinner nog wat baarsjes en ben toen weer teruggelopen. Ik kon het niet laten om op dezelfde plek waar ik eerder de snoek vind mijn spinnertje nog eens uit te gooien. Waarom weet ik eigenlijk niet; het is zeer onwaarschijnlijk dat de snoek nog eens toehapt, maar goed. Tot mijn verbazing kreeg ik OP PRECIES DEZELFDE PLEK wéér beet! Weer volgde een flinke dril, waarbij de snoek blijk gaf van zijn bedrevenheid in de luchtacrobatiek: de snoek kwam volledig uit het water en danste met zijn staart een heel eind over het water. Gelukkig bleef de haak tijdens de dril weer zitten en ik kon een snoek van, naar later bleek, 67cm bijschrijven. Tsjakka!


67 cm, een heel mooi formaat snoek voor de vijfgrammer

Ongelooflijk dat de snoeken zo vlotjes elkaars schuilplekje innemen. Ik heb wel meegemaakt dat eenzelfde snoek weken achtereen op dezelfde plek te vangen was, in dit geval bij een duikertje in het water. Maar twee snoeken op precies dezelfde plek zo vlak achter elkaar... 

Het geeft wel weer vertrouwen, een paar snoeken vangen. Vissen blijft vissen en de vangsten zijn niet altijd goed. Maar deze twee snoeken peppen mijn vertrouwen in het kunstaasvissen weer even op. Kom maar op met het snoekseizoen!

zondag 24 september 2017

Rapier, Floret en The Edge

Klaasjan schreef het al op zijn blog: een tijdje geleden zijn we samen op pad geweest om de rovers aan de schubben te komen met ultralicht materiaal. Hoger doel was om de CJW The Edge van Klaasjan en mijn nieuwe Fair Play Rapier te vergelijken. De anderhalfgrammer van Cor Spinhoven versus de tweegrammer van Jan Bassez. We visten om en om  met elkaars hengels. Ondertussen vingen we  beiden leuk baars.

Baars aan de Fair Play Rapier...
...en baars aan de CJW The Edge.

De Rapier is duidelijk een andere hengel dan The Edge. De laatste is een pak lichter in gewicht en werpen gaat daardoor wat minder "vanzelf". Daar staat tegenover dat The Edge gevoeliger is en de trillingen van het kunstaas wat beter doorgeeft. De lengte is vrijwel gelijk en als je beide hengels krom trekt dan vertonen ze een zelfde progressieve buiging.

We vonden het een leuke vergelijking maar gingen naar volle tevredenheid weer met onze eigen hengels naar huis. En is The Edge nou werkelijk een hengel met een duidelijk lichter vermogen dan de Rapier? Nou, niet dat wij hebben kunnen ontdekken...

Vandaag hebben we de vergelijking tussen CJW en Fair Play nog eens dunnetjes overgedaan maar nu had ik de Floret meegenomen. De Floret vergelijken met The Edge doet denken aan de spreekwoordelijke vergelijking tussen appels en peren. De Floret is een hengel van Cobold glas, is veel korter dan The Edge en heeft wat meer vermogen, ruim drie gram. Daardoor kun je er ook iets grote spinnertjes op gebruiken.

...op de Floret... 

We vingen allebei leuk baars en ik kon nog een snoekje landen. Dat ging heel leuk op de Floret en 12/00 nylon blijkt weer ruim voldoende om, in samenwerking met het hengeltje en de molenslip, de klus te klaren. Die molenslip hoefde maar weinig assistentie te verlenen tijdens de dril, want de snoek hield zich opvallend rustig. Alweer zo'n bijkomend voordeel van lichter vissen.

...de Floret klaarde de klus!
Ondanks dat we in de stad Groningen aan het vissen waren, genoten we ook van de rust en de natuur. Tweemaal werd een ijsvogeltje gespot en toen we terug liepen naar de auto, ging een klein eekhoorntje ons voor op het wandelpad langs het water. Ook dat is genieten!

dinsdag 5 september 2017

Hij kon het swingen niet laten...

De feiten: Zondag 3 september 2017, Fair Play swingtiphengel Special Cobold Light, 40 cm glasvezel swingtip, 16/00 Caperlan nylon met breeksterkte 1,8 kg, vrijloopmolen Mitchell Avocast 2000, als aas een minibrokje Frolic op de hair en een Gamakatsu Specialist R haak maat 8. 

De vangst: Schubkarper 50 cm. (in beeld)

De visser: Robert, met een brede glimlach op zijn gezicht! (niet in beeld)